''İyi ki varsın be günlük..
ne güzel şeyler oluyor sayende..
senin sayende harika insanları,
hiç tanımadıklarımı ,sanki hep varlarmış gibi hissediyor,
ama ilk kez tanışıyorum..
bir de üstüne çok mutlu oluyorum
çünkü hiç hayal kırıklığına uğramıyorum..''gibi şeyler yazmayı planlıyordum bu yazım için..
hatta ''yazıları hep içimizden kendi sesimizle okuduğumuz için, telefonda bir an Gül'ün sesini duyunca o an farkettim aslında daha önce hiç tanışmadığım birisiyle görüşeceğimi''gibi bir cümle de yazacaktım.
Blog yazmanın bir diğer avantajını, şu sıralar uzakta olan babamıza herşeyi telefonla anlatmaktansa,onun bizi buradan takip etmesinin rahatlığını da söyleyecektim..
ama ne oldu??
Gül anne yine benden önce yapmış yapacağını..hemde tam benim yazmak istediğim gibi..
evet,ikinci maddenin avantajı gerçekleşti,bugün babamızla konuşurken,''dün anlaşılan çok güzel geçmiş,gördüm fotoğraflarınızı demez mi?''anlayamadım önce.daha yazamamıştım ki..meğer benim sayfamı okurken orada gül'ün sayfasına tıklayıp,konuyu da okumuş,resimlere de bakmış..her şey harika ama şikayetçiyim ben bu
Gül'den.
kafamdaki şeyleri önce o yapıyor,sonra ben taklitçi gibi oluyorum:))
anlattığı herşeye ''aynen''demekten yoruluyorum:))
ve dünü düşündükçe ben onları ve bu blog işini çooook seviyorum:))
o zaman ne yapalım madem anlatacaklarımız anlatılmış,biz de Yaman'ın dilinden anlatalım..
Annecim mama sandalyemde oturan bu fıstık kim?benden biraz büyük galiba ama sizin kadar kocaman değil,sanırım bana benzeyen biri,yemeğini buradan yediğine göre?yoksa yakın zamanlarda o da benim gibi miydi?söylesene ona biraz yakınıma gelsin,dokunayım,çok merak ettim..
Hmm..yakından bakınca daha tatlıymış..bak bunların hepsini ben ağzıma sokuyorum,sende sokabilirsin tatlı abla..şu top mesela,ben en çok onu seviyorum,peşinden emeklemek zevkli oluyor,bak benim parmaklarımın hepsi ağzımda..hmm..hepsi birbirinden tatlı..hatta mümkünse ben seni de ağzıma götürsem??
ya da göğsüne yaslansam?sen beni sevsen?hatta şuracıkta uyusam kalsam,bana kimse dokunmasa....
Bu tatlı teyzede senin annen heralde Duru abla..kucağı pek de rahatmış..ben çok sevdim burayı sen sakın kıskanma emi..
Duru: hiç kıskanır mıyım ben kocaman abla oldum,hem bak biz sana ne getirdik? annen açsın,beraber oynayalım..
Heyyy...yaşasınn.. Nasıl oluyor Duru abla?ben şimdilik sadece tutabiliyorum bunu,sen geçirsene şu halkaları benim yerime..
Özgür anne elbette Yamandan daha çok sevinir bu hediyeye.ilk önce almayı düşündüğüm oyuncaklardan birisi..hatta geçen hafta ikea dan alacaktım..kalmamış,çok üzülmüştüm..karşımda görünce çok şaşırdım..çok güzel tesadüfler bunlar:))
Durucuk resimlerinden de tatlı,her haline bayıldım..
Hediye paketini bana uzatışına,yandaki pozuna,babasını''aşkım,bebeğim''diye diye sevip sarılmasına,uyumuna,hiç mızmızlık yapmayışına bayıldım..
ve ''doğru yoldayım'' ,''umarım benim oğluşumda böyle uyumlu ve huzurlu bir çocuk olur'' dedirtti bana Durucuğun tüm halleri..
Günün sonunda onun minik elinden pasta bile yedim,gıdısını da öptüm,kokladım birde..''
çabuk''deyişini onun sesinden duydum..birlikte ''çabuk''dedik..
Benim istediğim kadar eğlenemedi Durucuk parkta soğuk yüzünden ama çok yakıştı oraya..
harika pozlar verdi ama sallanamadı salıncaklarda.
Şimdi bu fotoğrafın altına yazı yazarken farkettim..fotoğraf olunca çok bildik bi an bu an..sanki ben şu an yazmıyorda okuyor gibi oldum..halbuki ben de oradaydım..O kadar tuhaf bir his,sanki ben duruyu doğumundan beri her halini biliyor gibiyim,ama kokusunu içime çekince anlıyorum o aslında bir ilk..hatta farkediyorum ki ben onları bir çok tanıdıktan daha çok tanıyorum ama aslında yeni tanışıyorum..
Gül anneye gelince,hiç anlatmaya gerek yok,bakışlarla bile anlaşılıyor,bir sürü ortak nokta daha çıkıyor..
Bir şey daha farkediyorum ,bir sürü konu yarım kalmış.
ben çok mu konuştum acaba?
yok yok..ben doyamamışım ne sohbete,ne durucuğa..
