mis kokan bir yenidoğan..işte karşınızda minik yaman...

Sonunda bir araya gelebilmiştik sağlıkla..

İlk önce parmaklarını saydım ben..tırnakları çok uzundu..hatta manikürleri bozulmuş oğlum bizle buluşmaya gelirken..bir kaç tırnağı kırıktı:)savaş heyecanla özgür elleri aynı sen,aynı sen deyip duruyordu o dakikalarda..

Annesinin kollarında artık o da çok rahat..

Çok ama çok değişik hisler..herşeyi tamam şekilde çıkyor karşınıza..kiraz dudaklar..uzun uzun tırnaklar,mis gibi bir koku ve o an aşık ediveriyor kendini size...

Sayın besun mensupları lütfen biraz müsaade edin..çekmeyin kardeşim..yeter

Sevgili teyzemiz fotoğraf  çekmekle görevlendirildiği için, güzel kare yakalamak derdinden yeğenini tam sevemediğinden yakınır hep..ama onun sayesinde her fotoğrafta o onları yaşıyoruz tekrar tekrar...

Yanda ise minicik bebeğimin minicik ayağından kan grubunu belirliyorlar..o ise çok değişik bir ses çıkarıyor...

Teyzemizle çekilen bu fotoğraf hepimizin favorisi..o bizim uykucu şirinimiz...

Evet,Biz  çok mutluyuz..aramıza katıldı ''Yaman''oğlumuz..Aşağıdaki şekerleri son akşam hazırladık..keselerini almıştım,içine şekerlerini koyup ağızlarını bağladık..yanındaki yazı ise oya hanımla ortak bir çalışmanın ürünü

Hastaneden çıkıp eve gitme vakti gelmişti artık..kapımızı kapattık ve evimize doğru yola çıktık...

Evimizin kapısında bizi bir sürpriz bekliyordu..Biz süsülememiştik ki bu kapıyı..Meğer,biz hastanedeyken bizim geçen yıllardan çok sevdiğimiz bir müşteri çiftimiz,bu yıl tatil için yine türkiyeyi ve bizim otelimizi seçmiş,zamanınıda biraz bize denk getirmiş,hem gelirken bir sürü hediye getirmişler,hem de bu beklenmedik hoş sürprizi yapmışlar..bana çok tatlı bir moral olmuştu..yepyeni bir hayata açılan kapımızdı bu aynı zamanda minik oğlum ve 3 kişilik +1(fındık)ailemle.....

hayatıma giren son erkek artık aramızda..

Saat tam 09:09 u gösteriyordu ..artık beklenen an gelmişti..hayatım asla eskisi gibi olmayacaktı..bana bir çok ilki yaşatacak bir minik dakikalar sonra aramıza kavuşacaktı..annemin elini bıraktım ve kardeşim Aysu nun bu kareyi çektikten hemen sonra gözyaşlarına boğulduğunu son anda farkettim..

dokuz doğuranlar..

Onların dışarda dokuz doğurduğu bu dakikalarda ben içerde bebeğime kavuşmuştum bile..Üstelik de güne başladığımız eğlence tadında devam ediyordu herşey,Ajda Pekkan ın bu yazın gözde parçası olan''hayat aynı gökteki gibi uçuyor anıılaaarrr.....beni aynı  eskisi gibi deli sanıyorlaaaarrrr....''şarkısına tam kendimi kaptırmıştım ki bir ağlama sesi..ince ince..o an anlatılamaz..sadece yaşayanlar anlar,yeni anneler annelerini anlar..ağlarlar..benim gibi..onun sesini duyduğum anda akmaya başladı gözyaşlarım ama hayatımda hiç mutluluktan katıla katıla ağlamamıştım ben..bebeğimi bakım masasına almışlardı..o ise iki elini sinirle kaldırmış,ağlayarak cevap veriyordu bulunduğu yerden ona sorulmadan ve fikri alınmadan çıkarıldığı için..neyse ki çok uzun sürmedi bu ağlayış ve işlemler..hemen yanıma geldi..kısacık bir süre kokladım..gözyaşlarım onun kiraz dudağına değdi..ve o ailesinin diğer bireyleriyle tanışmaya gitti..sıra benim dikişlerimin atılmasındaydı ama ben hemen ona kavuşmak istiyordum daha doyamamıştım ki..fakat ne yazık ki o dakikalar sadece hafızamda resimlendi..hastane politikası gereği içeri fotoğrafçı alınmıyordu ve kameraya çekim yapabileceğini söyleyen teknisyen arkadaşın ise yapamadığını doğumdan sonra farkettik:(( 

Annem kapıda beklerken..kimbilir aklından neler geçiyor..

Derken..aa..aa.. o da ne?annemin beklediğinden çok daha kısa sürede bebeğimiz orada görünmüş bile..benim hala içeride olduğum dakikalarda onu ilk gören kişi olmuş..uzaktan onun bizim bebişimiz olduğunu ise sincaplı battaniyesinden tanımış..

Nerede olduğunu anlamaya çalışıyor..

Annem nerede?yüzdüğüm su nerde?burası soğuk,hem de gözlerimi kamaştırıyor..birisi lütfen annemi bulup getirsin bana..bugün tanışacağımızı söylemişti bana..

''Sakin sakin bekledim anlamadınız..alın işte  size yaygara..nerede bu kadın dedim??

Birde beni seven kalın sesli bir adam vardı..o da mı yok?

Lütfen artık orama burama bir şeyler değdirip beni kızdırmayın..

Nerde bu devlet?nerde bu millet?gidicem sevmedim ben bu diyarları'' derken....ananesi ve babası kapıvermişler bebeğimi..annesini aradığı o esnada babası tanıdık sesiyle sakinleştirmiş onu..ananesi şefkatle sarmış..sevgi ve mutluluktan bir kundak yapmışlar oğluşuma..

Torununun gelişine çok duygulanan anane başlamış ağlamaya..

Onu gören Oya dayanamamış bu duruma..

yani sevinçten ağlayan bir tek ben değilmişim..

doğuma bir kala..

İki ay önce bugün yani 1 temmuzda bebeğimize kavuşma vakti gelmişti artık..O na kavuşmayı iple çekerken yine de doğumdan önceki akşam içimde bir hüzün vardı,çünkü ben bebeğimin dünyaya gelişine kendisi karar versin ve en doğal yolla birbirimize kavuşmalım istiyordum..ufak bir terslik nedeniyle bu isteğim ne yazık ki gerçekleşemedi ama sağlıkla ona kavuşmak da elbetteki en önemli öncelikti..

Doğumdan bir önceki akşam heyecenımız dillere destandı..kamera ile çekim yaptık,herkes duygularını anlattı..ben bir türlü yatamadım,döne döne dolaşıyordum evin içinde..annem heyecanını yatıştırmak için biraz alkol almayı denedi..balkonda o birasını yudumlarken ben ona takılıyordum..derken duşa girdim,duşta karnımı okşayıp bebişimle konuştum..yarın tanışacağımız için çok heyecanlı olduğumu fısıldadım ona..annemle bir kaç laf dalaşıyla gülüp eğlenip biraz kafamızı dağıttıktan sonra bir baktım saat çok geç olmuş..inanamıyordum..Bir kaç saat sonra hatta yaklaşık 8 saat sonra bebeğim kollarımda olacaktı..

Doğum yapacağım hastane Muğla'da olduğu için sabah erkenden yola çıktık.. Yolda sabah güneşi ve mis gibi deniz kokusunu içime çekerek kendimi sakinleştiriyordum..çok az kalmıştı..aylarca konuştuğum,yüzünü hayal ettiğim miniğime kavuşacaktım..arabada hep sevdiklerim vardı.Annem,kardeşim aysu,canım arkadaşım osman ve oya hanım çok yakında 3 kişilik bir aile olacak bu heyecanlı çiftin mutluluğuna ortak olmak için bize katılmışlardı.Keyifli ve bol kahkahalı bir yolculuktan sonra hastaneye ulaşmıştık..Heyecandan mı yoksa normal doğum tarihime yakın bir zamanda doğum yapacağımdan mı neden bilmem ara sıra sancılar hissettim yol boyunca..

Hastanedeki odamıza alındık..Ameliyat öncesi yapılması gereken işlemler yapıldı,o sıra sevgili Oya hanım sayesinde çok eğlenceli dakikalar yaşadık doğum öncesi..herkes karnımı okşayıp,biraz sonra yanımızda olacaksın diye bebişime dokunuyordu..bu arada bu olayı tüm hamileliğim boyunca yaşadım..hamileyseniz,göbeğiniz bir kamu malına dönüşüyor..tanıdık tanımadık herkes göbeğinizi okşuyor ve ona iyi bak diye telkinlerde bulunuyor...

Teyzesi Yaman a hadi gel teyzecim..seni çok merak ediyoruz diyor.. 

Nasıl bir dünyaya geleceğininden ve nasıl bir anneye sahip olacağından bihaber olan yaman bey gerçeklerle yüzleşse iyi olacak..evet..galiba biraz uçuk insanların içine karışıyor..annesi ''yamaaaannnn beni neden yooruyosuun????''diye şarkılar söylerken...

-

Saat tam dokuz..biz şen kahkahalarla odada eğlenirken ve tam bu resim çekilirken içeri hemşireler beni almaya geliyorlar..

Sedyeye yatırılınca iş değişiyor tabii..hem biraz tedirginlik hem çok tatlı bir telaş,büyük bir merak tam bir duygu silsilesi içinde tekerlekler dönüyor..beni anneliğe götürüyor..

Sevdiklerim yanımda..herkes gözümün içine bakıyor..eşimi yanımda istiyorum ama ne yazık ki olmuyor..



Bu hastane koridorunda son sorumsuz dakikalarım..tek çıktığım bu odaya bir saat sonra iki kişi gireceğiz..