1 Eylül 2009 Salı

doğuma bir kala..

İki ay önce bugün yani 1 temmuzda bebeğimize kavuşma vakti gelmişti artık..O na kavuşmayı iple çekerken yine de doğumdan önceki akşam içimde bir hüzün vardı,çünkü ben bebeğimin dünyaya gelişine kendisi karar versin ve en doğal yolla birbirimize kavuşmalım istiyordum..ufak bir terslik nedeniyle bu isteğim ne yazık ki gerçekleşemedi ama sağlıkla ona kavuşmak da elbetteki en önemli öncelikti..
Doğumdan bir önceki akşam heyecenımız dillere destandı..kamera ile çekim yaptık,herkes duygularını anlattı..ben bir türlü yatamadım,döne döne dolaşıyordum evin içinde..annem heyecanını yatıştırmak için biraz alkol almayı denedi..balkonda o birasını yudumlarken ben ona takılıyordum..derken duşa girdim,duşta karnımı okşayıp bebişimle konuştum..yarın tanışacağımız için çok heyecanlı olduğumu fısıldadım ona..annemle bir kaç laf dalaşıyla gülüp eğlenip biraz kafamızı dağıttıktan sonra bir baktım saat çok geç olmuş..inanamıyordum..Bir kaç saat sonra hatta yaklaşık 8 saat sonra bebeğim kollarımda olacaktı..

Doğum yapacağım hastane Muğla'da olduğu için sabah erkenden yola çıktık.. Yolda sabah güneşi ve mis gibi deniz kokusunu içime çekerek kendimi sakinleştiriyordum..çok az kalmıştı..aylarca konuştuğum,yüzünü hayal ettiğim miniğime kavuşacaktım..arabada hep sevdiklerim vardı.Annem,kardeşim aysu,canım arkadaşım osman ve oya hanım çok yakında 3 kişilik bir aile olacak bu heyecanlı çiftin mutluluğuna ortak olmak için bize katılmışlardı.Keyifli ve bol kahkahalı bir yolculuktan sonra hastaneye ulaşmıştık..Heyecandan mı yoksa normal doğum tarihime yakın bir zamanda doğum yapacağımdan mı neden bilmem ara sıra sancılar hissettim yol boyunca..
Hastanedeki odamıza alındık..Ameliyat öncesi yapılması gereken işlemler yapıldı,o sıra sevgili Oya hanım sayesinde çok eğlenceli dakikalar yaşadık doğum öncesi..herkes karnımı okşayıp,biraz sonra yanımızda olacaksın diye bebişime dokunuyordu..bu arada bu olayı tüm hamileliğim boyunca yaşadım..hamileyseniz,göbeğiniz bir kamu malına dönüşüyor..tanıdık tanımadık herkes göbeğinizi okşuyor ve ona iyi bak diye telkinlerde bulunuyor...
Teyzesi Yaman a hadi gel teyzecim..seni çok merak ediyoruz diyor.. 
Nasıl bir dünyaya geleceğininden ve nasıl bir anneye sahip olacağından bihaber olan yaman bey gerçeklerle yüzleşse iyi olacak..evet..galiba biraz uçuk insanların içine karışıyor..annesi ''yamaaaannnn beni neden yooruyosuun????''diye şarkılar söylerken...
-
Saat tam dokuz..biz şen kahkahalarla odada eğlenirken ve tam bu resim çekilirken içeri hemşireler beni almaya geliyorlar..
Sedyeye yatırılınca iş değişiyor tabii..hem biraz tedirginlik hem çok tatlı bir telaş,büyük bir merak tam bir duygu silsilesi içinde tekerlekler dönüyor..beni anneliğe götürüyor..

Sevdiklerim yanımda..herkes gözümün içine bakıyor..eşimi yanımda istiyorum ama ne yazık ki olmuyor..



Bu hastane koridorunda son sorumsuz dakikalarım..tek çıktığım bu odaya bir saat sonra iki kişi gireceğiz..

Hiç yorum yok: